Którą wyspę wybrać na Wyspach Zielonego Przylądka (Cabo Verde)

Autorka Kamila Zielińska · Ostatnia aktualizacja 7 listopada 2026

W skrócie (nasz wyjazd od 28 września do 5 października 2026, 3 osoby)

• Byliśmy na trzech wyspach z dziewięciu zamieszkanych: São Vicente, Santo Antão i Sal. O pozostałych piszemy krótko, ze źródłami.
• Jeśli chcesz chodzić po górach, wybierz Santo Antão. Jeśli chcesz plaży i odpoczynku, wybierz Sal. São Vicente to lotnisko z lotami z Portugalii i prom na Santo Antão.
• Na tydzień połączyliśmy dwie wyspy, najpierw 3 noce na Santo Antão, potem 4 na Salu. Ten podział się sprawdził i poniżej rozpisujemy go dzień po dniu.
• Plan działa, gdy przylatujesz na São Vicente, a wylatujesz z Salu. Czarterem z Polski zimą polecisz tylko na Sal i z powrotem, a wtedy dwie wyspy w tydzień to dużo przejazdów.

Polecieliśmy na Wyspy Zielonego Przylądka we trójkę i wszystko organizowaliśmy sami. Chcieliśmy zobaczyć dwie wyspy o zupełnie innym charakterze zamiast próbować zobaczyć wszystkie. Poniżej piszemy, dla kogo jest każda z wysp, na których byliśmy, ile czasu na nie dać i w jakiej kolejności. Na końcu jest nasz plan dzień po dniu z tym, co następnym razem zrobilibyśmy inaczej. Loty, promy, ceny i formalności opisujemy w przewodniku po Wyspach Zielonego Przylądka na własną rękę i w tekstach, do których z niego prowadzimy.

Która wyspa dla kogo

Wyspa	Dla kogo	Jak się tam dostać
Santo Antão	dla lubiących sport, góry i długie szlaki	tylko promem z São Vicente, samoloty tam nie latają
Sal	na plażę, opalanie i odpoczynek, z jednym dniem wycieczki	czartery z Polski (zimą), loty z Portugalii i innych krajów Europy
São Vicente	naszym zdaniem na miasto i lokalną kulturę, ale widzieliśmy ją najmniej	loty z Lizbony i Porto, prom z Santo Antão

Źródło: nasz dziennik z wyjazdu (28.09–05.10.2026), rozkłady przewoźników sprawdzone 30–31.10 i 4.11.2026.

Wyspy, na których nie byliśmy (jak dolecieć z Polski na Boa Vistę i Santiago, piszemy w tekście o lotach, a przemieszczanie się między wyspami opisujemy osobno):

• Boa Vista: plaże, na których żółwie karetta składają jaja. Polecisz tam z Lizbony albo z Porto, a z Salu dostaniesz się promem albo samolotem.
• Santiago: Cidade Velha, pierwsze europejskie miasto kolonialne w tropikach, od 2009 roku na liście UNESCO. Do stolicy, Prai, polecisz z Lizbony albo z Porto.
• Fogo: wulkan Pico do Fogo, najwyższy szczyt kraju (2829 m), który ostatnio wybuchł na przełomie 2014 i 2015 roku. Polecisz tam samolotem albo popłyniesz promem z Santiago.
• Na São Nicolau, Maio i Bravę dostaniesz się tylko z innych wysp kraju, a na Bravę tylko promem.

Źródło: rozkłady easyJet, CVSky i CV Interilhas sprawdzone 31.10 i 4.11.2026; Cidade Velha: UNESCO, sprawdzone 6.11.2026; Pico do Fogo: Global Volcanism Program (Smithsonian), sprawdzone 6.11.2026; żółwie na Boa Viście: Wikipedia, „Boa Vista, Cape Verde”, sprawdzone 6.11.2026.

Santo Antão, czyli szlaki, a nie miasteczka

Santo Antão jest dla osób, które lubią sport, góry i długie szlaki. Takich krajobrazów jeszcze nie widzieliśmy. Szlaków jest tam sporo i dałoby się zrobić je wszystkie, ale raczej nie dzień po dniu, bo są dość męczące. Rajskich plaż tu nie ma. Kilka plaż mijaliśmy na szlaku z Cruzinhy do Ponta do Sol i były kompletnie puste, ale fale są tak duże, że nigdzie nie da się kąpać.

Poza szlakami na Santo Antão za wiele do roboty nie było. Na początku mieliśmy poczucie, że siedzimy w jednej miejscowości i dużo tracimy. Mieszkaliśmy w centrum Ribeira Grande. Przejazdy między punktami wyspy zajmują dużo czasu, więc był to kompromis. Po zmroku to miasteczko raczej nie żyje i wydaje nam się, że inne miejscowości też nie. W Ribeira Grande czuliśmy się jednak dobrze także wieczorem.

Na Santo Antão potrzebna jest gotówka w escudo. Nasz nocleg i lokalne busy były płatne tylko gotówką.

Sal na plażę i odpoczynek

Sal to typowy wypoczynek, czyli plaża i opalanie. Można posurfować, a dla chętnych jest nightlife. Mieszkaliśmy w Santa Maria, na południu wyspy. Jednego dnia wypożyczyliśmy auto i objechaliśmy wyspę, a wieczorem pojechaliśmy oglądać żółwie (opisujemy to w planie niżej). Na miejscu są też wycieczki quadami, buggy i rejsy, ale z nich nie korzystaliśmy.

Sal może być przystankiem w drodze na Boa Vistę, bo czartery z Polski latają tylko tutaj. Na Sal można też przylecieć na wczasy all inclusive, ale o nich nie piszemy, bo organizujemy wyjazdy sami.

São Vicente, czyli brama na Santo Antão

São Vicente widzieliśmy najmniej. Wylądowaliśmy tam, pojechaliśmy prosto do portu w Mindelo i tego samego dnia popłynęliśmy na Santo Antão. W drodze powrotnej mieliśmy kilka godzin w Mindelo przed lotem na Sal, ale po poparzeniu na szlaku chowaliśmy się przed słońcem i prawie nic nie zwiedziliśmy.

Wydaje nam się, że na São Vicente znajdziesz i plaże, i góry ze szlakami, a do tego duże miasto, Mindelo, w którym można poznać kulturę Wysp Zielonego Przylądka, ciekawie spędzić czas w lokalach albo pójść na imprezę. Gdybyśmy mieli 3 dni więcej, zastanawialibyśmy się między São Vicente a Boa Vistą.

Sal czy Boa Vista?

Na Boa Viście nie byliśmy, więc porównania z własnego doświadczenia nie mamy. Z Polski o wyborze może przesądzić lot. Zimą 2026/27 czartery z Warszawy i Katowic latają tylko na Sal. Na Boa Vistę polecisz z przesiadką w Lizbonie albo w Porto, a z Salu dostaniesz się tam promem albo samolotem.

Ile wysp na tydzień i w jakiej kolejności

Na tydzień wybraliśmy dwie wyspy o zupełnie innym charakterze, zamiast robić wszystko. Przejazd z jednej wyspy na drugą zajął nam cały dzień. Rano płynęliśmy promem z Santo Antão, a wieczorem lecieliśmy z São Vicente na Sal. To nasz jeden przypadek, ale pokazuje, ile kosztuje każda kolejna wyspa.

Podział 3 noce na Santo Antão i 4 na Salu był dobry. Zrobiliśmy dwa szlaki dzień po dniu, a drugi nas przetyrał, bo słońce ostro nas spaliło. Na trzeci szlak pod rząd nie mielibyśmy siły, a poza szlakami trochę nie byłoby tam co robić. Kolejność też byśmy powtórzyli, bo najpierw jest zmęczenie, satysfakcja i chodzenie, a potem można dać sobie więcej odpoczynku.

Nasz plan działa przy przylocie na jedną wyspę i wylocie z drugiej. My przylecieliśmy z Porto na São Vicente, a odlecieliśmy z Salu. Czarter z Polski leci na Sal i wraca z Salu. Wtedy wyjazd na Santo Antão to lot na São Vicente, prom, a na końcu ta sama droga z powrotem, czyli dwa dni w podróży z siedmiu. Przy planowaniu odrzuciliśmy z tego powodu tani lot z Mediolanu na Sal. Przy czarterze rozsądniej zostać na Salu albo wydłużyć wyjazd.

Santo Antão i Sal w tydzień, nasz plan dzień po dniu

Dzień	Gdzie	Co
1	São Vicente → Santo Antão	przylot, prom, nocleg w Ribeira Grande
2	Santo Antão	szlak z krateru Cova do Paul
3	Santo Antão	szlak z Cruzinhy do Ponta do Sol
4	Santo Antão → São Vicente → Sal	prom rano, Mindelo, lot wieczorem
5	Sal	plaża w Santa Maria
6	Sal	auto dookoła wyspy, wieczorem żółwie
7	Sal	plaża i wypuszczanie małych żółwi
8	Sal	wylot

Źródło: nasz dziennik z wyjazdu, 28.09–05.10.2026.

Dzień 1. Przylot na São Vicente i prom. Wylądowaliśmy przed 11:00, z lotniska do portu w Mindelo jechaliśmy taksówką około 20 minut. Do promu mieliśmy 2 godziny, więc zjedliśmy obok portu, a na jedzenie czekaliśmy godzinę. Prom do Porto Novo płynie około godziny, a stamtąd wspólnym busem z lokalnymi pasażerami dojechaliśmy do Ribeira Grande. Na miejscu straciliśmy 2 godziny, bo gospodyni brała tylko gotówkę, a mieliśmy jej za mało. Jak kupić bilet na prom i jak dostać się z lotniska do portu, piszemy w tekście o promach i lotach między wyspami.

Dzień 2. Z krateru Cova do Paul. O 10:30 zaczęliśmy iść od krateru. Trasa ma 13,8 km i prawie cały czas schodzi przez dolinę Paul aż do oceanu, łącznie o około 1300 m. W kraterze i na punkcie widokowym była gęsta mgła, a w dolinie mżawka, przez którą było bardzo ślisko. W Paul byliśmy o 16:30, po 6 godzinach z postojami. Naszym zdaniem lepiej iść w tę stronę niż pod górę, a na dole łatwiej o transport i jedzenie.

Dzień 3. Z Cruzinhy do Ponta do Sol. Ruszyliśmy z Cruzinhy o 10:20. Przez pierwsze 3 godziny z jednej strony był ocean, czarne plaże i wysokie fale, a z drugiej wysokie szczyty, raz fluorescencyjnie zielone, raz odsłonięte jak piaskowa pustynia. Cały szlak był niezwykle majestatyczny, a druga połowa wcale nie była brzydsza, choć przed wyjazdem czytaliśmy, że ma być brzydsza. Do Ponta do Sol doszliśmy o 18:00, po 7 godzinach i 40 minutach z postojami, mocno spaleni. Wieczorem zjedliśmy tam przepyszne bolognese i lasagne.

Dzień 4. Przejazd na Sal. O 7:20 wyszliśmy z domu i dopiero po szukaniu transportu dotarliśmy prywatnym przejazdem do portu w Porto Novo. Następnym razem zarezerwowalibyśmy go wcześniej. Prom wypłynął o 9:07, w Mindelo byliśmy o 10:00. Plan zwiedzania odpuściliśmy, bo po poprzednim dniu nie chcieliśmy chodzić w słońcu, więc była kawiarnia, lody i plaża w cieniu. Na lotnisko pojechaliśmy za wcześnie, a na Salu wylądowaliśmy o 19:20.

Dzień 5. Plaża w Santa Maria. Kilka godzin na plaży przed hotelem Hilton. Leżaki okazały się darmowe, ratownik pilnował ludzi, a obok nie było skuterów wodnych ani szkoły surfingu. Fale były dość duże, więc nie do końca dało się nacieszyć oceanem. Typowy dzień plażowy, czyli odpoczynek i książka.

Dzień 6. Autem dookoła wyspy, wieczorem żółwie. Auto wypożyczyliśmy rano w Santa Maria i wróciliśmy nim do hotelu około 16:00. Jechaliśmy kolejno do Buracony, gdzie jest też Blue Eye, przez Terra Boa, gdzie widać fatamorganę (bez słońca efekt był u nas słaby), do salin Pedra de Lume i do Shark Bay. Do Buracony i Shark Bay prowadzą częściowo drogi terenowe, a ostatni odcinek do Shark Bay to piasek, na którym bez napędu 4×4 lepiej się nie zatrzymywać. Buracona okazała się mocno skomercjalizowana, a saliny w Pedra de Lume można zobaczyć z zewnątrz i nie płacić za wstęp. Z tych przystanków najlepsza była Shark Bay, gdzie z bliska oglądaliśmy rekiny cytrynowe. Wieczorem o 20:00 pojechaliśmy na wycieczkę z biologiem morskim, żeby zobaczyć samice żółwia karetta składające jaja. Przez 2 godziny siedzieliśmy w ciszy i ciemności na plaży. Polecamy to każdemu, ale żółwie składają jaja od czerwca do października, więc przy wyjeździe zimą ich nie zobaczysz.

Dzień 7. Plaża i małe żółwie. Rano znów plaża, tym razem bardziej na zachód, przed hotelem Robinson, z gigantycznymi falami. O 16:30 fundacja Projeto Biodiversidade w Santa Maria wypuszczała do oceanu wyklute żółwie. Pokaz był darmowy, ale ludzie strasznie się pchali, więc zobaczyliśmy kilka żółwików i wyszliśmy. Wieczorem w niedzielę sporo lokali było zamkniętych.

Dzień 8. Wylot. Wylot mieliśmy planowo o 16:00, więc rano zostało tylko śniadanie i spacer. Z hotelu na lotnisko jedzie się około 20 minut.

Ile wydaliśmy na tym wyjeździe na noclegi, jedzenie, transport i atrakcje, rozpisujemy w tekście o cenach na Wyspach Zielonego Przylądka.

Jeśli wiesz już, na które wyspy chcesz polecieć, sprawdź, jak dolecieć z Polski na Sal i São Vicente.

Tekst przygotowany z pomocą AI na podstawie naszych notatek i danych.